Zgodnie z art. 627 k.c. przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Istotą umowy o dzieło jest osiągnięcie określonego, zindywidualizowanego rezultatu. Na gruncie przedmiotowej sprawy rezultatem tym miały być markizy. Pozwana zamawiająca wykonanie dzieła, występowała jako konsument w celu niezwiązanym z działalnością gospodarczą ani zawodową. Powód zaś jako przyjmujący zamówienie wykonał dzieło w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Z powyższych względów do roszczeń powoda w niniejszej sprawie zastosowanie ma odpowiednio ustawy o prawach konsumenta z dnia 30 maja 2014 r.

Zgodnie z art. 642 § 1 k.c. w braku odmiennej umowy przyjmującemu zamówienie należy się wynagrodzenie w chwili oddania dzieła. Jak podnosi się w orzecznictwie, art. 642 § 1 k.c. nie uzależnia wymagalności wierzytelności o wynagrodzenie za dzieło ode odebrania dzieła. Podobnie, jak reguła wyrażona w art. 488 § 1 k.c., jest podyktowany ekwiwalentnością świadczeń z umowy wzajemnej, jaką jest umowa o dzieło. Uwzględniając wskazany art. 642 § 1 k.c. należy przyjąć, że według tego przepisu oddanie dzieła nie powoduje wymagalności wierzytelności przyjmującego zamówienie o wynagrodzenie, gdy oddanie dzieło jest dotknięte wadą istotną, tj. czyniącą je nieprzydatnym do zwykłego użytku lub sprzeciwiają się wyraźnie umowie. Jeżeli natomiast dzieło ma tylko wadę nieistotną, należy uznać, że jego oddanie powoduje w myśl art. 642 § 1 k.c., wymagalność wierzytelności przyjmującego zamówienie o wynagrodzenie za dzieło. W tym ostatnim wypadku zamawiający może się domagać usunięcia wady w oznaczonym terminie albo obniżenie wynagrodzenia w odpowiednim stosunku (art. 637 k.c.) Gdy aktualne jest usuniecie wady, a więc nadanie dziełu pełnej wartości, zamawiający powinien zapłacić całe umówione wynagrodzenie. Jeżeli natomiast usunięcie wady jest nieaktualne, zamawiający zobowiązany jest do zapłaty wynagrodzenia obniżonego w odpowiednim stosunku. W jednej i drugiej sytuacji ekwiwalentność świadczenia zamawiającego i przyjmującego zamówienie w chwili oddania dzieła jest zachowana, a w każdym razie zagwarantowana (por. wyrok Sądu Najwyższego z 26 lutego 1998 r., I CKN 520/97, LEX 33455).