Zgodnie z wyrokiem SN- Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 25 marca 1985 r. (III CRN 341/84) zakres świadczeń alimentacyjnych należy – zgodnie z art. 135 § 1 kro – od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. SN przy tym stwierdza, że pojęcie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz pojęcie możliwości zarobkowych  i majątkowych zobowiązanego, pozostają we wzajemnej zależności i obie te przesłanki wzajemnie na siebie rzutują, w szczególności przy ustalaniu wysokości alimentów przez sąd. Odmienny pogląd pozostawałby w sprzeczności z zasadą równej stopy życiowej dzieci i rodziców, obowiązującej także w sprawach alimentacyjnych. Podobne stanowisko wyraża SN w wyroku z dnia 21 maja 1975 r. (III CRN 72/75). Natomiast SN w wyroku z 18 kwietnia 1974 r. (III CRN 35/74) stwierdza, iż roszczenie alimentacyjne może być uwzględnione tylko w takim zakresie, w jakim jest usprawiedliwione potrzebami uprawnionego bieżącymi lub niezaspokojonymi i jest ograniczone możliwościami majątkowymi  i zarobkami zobowiązanego.