Tylko całościowa analiza wszystkich okoliczności wymienionych w art. 77 § 1 k.k. może być podstawą ustalenia prognozy społeczno-kryminologicznej. Nie może być tak, że pewne elementy negatywne, zwłaszcza te sprzed osadzenia w zakładzie karnym, będą stanowiły trwałą negatywną przesłankę udzielenia skazanemu warunkowego zwolnienia. Proces resocjalizacji ma bowiem charakter rozwojowy i ma prowadzić do zmiany postaw i zachowania skazanego, zaś jeśli taka zmiana następuje, to trzeba uznać, że proces resocjalizacji odniósł swój zamierzony cel. Powyższe fakty przemawiają za stwierdzeniem, iż odbyta część kary pozbawienia wolności spełniła przeznaczoną jej rolę, w szczególności wpłynęła poprawczo na skazanego. W związku z powyższym, przez wzgląd na zachowanie skazanego w warunkach izolacji, pracę podjętą w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, zastosowanie warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia pozostałej kary pozbawienia wolności – zgodnie z art. 77§ 1 i 78 k.k. – jest zasadne. Dalsze wykonywanie kary pozbawienia wolności w przedmiotowej sprawie jest więc sprzeczne z jej celem określonym w art. 67 § 1 k.k.w. Za warunkowym przedterminowym zwolnieniem skazanej z odbycia reszty zasadniczej kary pozbawienia wolności przemawia również zasada humanitaryzmu wyrażona w art. 4 § 1 k.k.w.