24 sierpnia 2017 r. 3 sędziów Sądu Najwyższego, w sprawie o sygn. akt III CZP 20/17 podjęło istotną uchwałę dla właścicieli samochodów, którzy zamierzają dochodzić odszkodowania od ubezpieczyciela z tytyłu najmu pojazdu zastępczego.
Uchwałę wydano w odpowiedzi na następujące pytanie przedstawione przez Sąd Okręgowy:
Czy w ramach obowiązku minimalizacji szkody, poszkodowanemu który nie skorzystał z oferty najmu pojazdu od ubezpieczyciela OC posiadaczy pojazdów mechanicznych, oferującego mu bezpłatnie pojazd zastępczy według stawek niższych, od oferowanych przez wynajmującego, przysługuje zwrot faktycznie poniesionych wydatków na najem pojazdu zastępczego?
W sprawie zabrał zatem głos Sąd Najwyższy, który w pierwszej kolejności odwołał się do swojej wcześniejszej uchwały z 17 listopada 2011 r. (III CZP 5/11), w której przyjęto, że odpowiedzialność ubezpieczyciela z tytułu OC za uszkodzenie lub zniszczenie pojazdu nie służącego do prowadzenia działalności gospodarczej obejmuje celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki na najem pojazdu zastępczego.
Zdaniem SN nie można uznać za celowego rozszerzenia nadmiernej odpowiedzialności odszkodowawczej, bowiem mogłoby to prowadzić do podniesienia składek ubezpieczeniowych. Na gruncie niniejszej sprawy sędzia sprawozdawca Roman Trzaskowski zauważył m.in., że: ,,nie wszystkie wydatki związane z najmem auta zastępczego – mogą być refundowane. Uchwała dzisiejsza chroni zatem ubezpieczyciela przed ponoszeniem nieuzasadnionych kosztów, a poszkodowany ma pewność, że może wynająć auto bezkosztowo. Natomiast jeżeli poszkodowany wynajmie auto zastępcze na własną rękę na mniej korzystnych warunkach, to musi się liczyć z tym, że poniesie częściowo koszty”.
Wobec powyższego osoba decydująca się skorzystać z droższej oferty pojazdu zastępczego liczyć się musi, iż to na pokryje koszty z tym związane.
http://www.sn.pl/orzecznictwo/SitePages/Najnowsze_orzeczenia.aspx?ItemSID=937-16544171-be1b-4089-b74b-413997467af2&ListName=Zagadnienia_prawne
