W trakcie procesu rozwodowego duże znaczenie odgrywa zabezpieczenie roszczeń alimentacyjnych. Ustawa z 2.07.2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1804), która weszła w życie dnia 5.02.2005 r., uchyliła art. 443 k.p.c. Zgodnie z uchylonym art. 443 § 1 k.p.c. sąd na żądanie jednego z małżonków lub z urzędu orzekał postanowieniem o obowiązku małżonków przyczyniania się do zaspokojenia potrzeb rodziny przez czas trwania procesu. Postanowienie zabezpieczające zastąpiło zatem orzeczenie, które sąd wydawał na żądanie małżonków lub z urzędu na podstawie art. 443 k.p.c. De lege lata po uchyleniu art. 443 k.p.c. poddano rozpoznawane w postępowaniu odrębnym sprawy o rozwód ogólnym regułom postępowania zabezpieczającego; w konsekwencji: „Użyte w art. 753 k.p.c. pojęcie «spraw o alimenty» obejmuje także sprawy, w których zgłoszone zostało, na podstawie art. 27 k.r.o., żądanie przyczyniania się do zaspokajania kosztów rodziny, mające charakter alimentacyjny” (zob. uchwała SN z 20.10.2010 r., III CZP 59/10, LEX nr 604066). Zgodnie z tezą powyższej uchwały: „Świadczenie uiszczone na podstawie postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia zobowiązującego do łożenia na rzecz małżonka kosztów utrzymania rodziny nie podlega zwrotowi jako świadczenie nienależne (art. 410 k.c.) w razie prawomocnego oddalenia w wyroku rozwodowym jego żądania zasądzenia alimentów na podstawie art. 60 k.r.o.”
1 maja, 2025
