Artykuł 441 k.p.c. nakłada na sąd rozwodowy, zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji, obowiązek badania przede wszystkim okoliczności dotyczących rozkładu pożycia. Badanie tych okoliczności jest równoznaczne z badaniem winy, jaką każdy z małżonków ponosi za rozkład pożycia. W uzasadnieniu wyroku z 3.04.2003 r., V CK 423/02, LEX nr 583965, SN stwierdził, że sąd apelacyjny zgodnie z kompetencją określoną m.in. w art. 382 k.p.c. dokonuje nie tylko rekonstrukcji zdarzeń prowadzących do rozkładu pożycia stron, ale jako sąd apelacyjny, a nie rewizyjny, jest zobowiązany do wypełnienia reguł oceny zgromadzonego materiału wynikających ze stosowanych odpowiednio przepisów art. 233 § 1 i art. 328 § 2 k.p.c. w zakresie przedstawienia tej oceny w uzasadnieniu.
Apelację w sprawie rozwodowej może wnieść każdy z małżonków. Jeżeli sąd oddalił powództwo, apelację może wnieść pozwany, bez względu na to, jakie wnioski składał w toku sprawy (uchwała SN (7) – zasada prawna z 17.02.1954 r., C 1342/53, OSN 1956/1, poz. 2).
