Uszczegółowienie wypadku mniejszej wagi w odniesieniu do czynów z art. 279 § 1, art. 280 § 1, art. 281 i 282 k.k. Orzecznictwo oraz poglądy doktrynalne pozwalają wyróżnić pewne szczególne elementy najistotniejsze przy ocenie wypadku mniejszej wagi w przypadkach przestępstw wymienionych w treści art. 283 k.k. Mianowicie decydujące znaczenie dla zakwalifikowania przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. (kradzież z włamaniem) jako wypadku mniejszej wagi będą miały niska wartość przedmiotu czynu i niewielka wartość szkody po stronie pokrzywdzonego (A. Marek, kom. do art. 283 k.k. [w:] A. Marek, Kodeks…, LEX 2010). Z kolei relewantne w tym kontekście przy art. 280 § 1k.k. (rozbój), art. 281 k.k. (kradzież rozbójnicza) i art. 282 k.k. (wymuszenie rozbójnicze) będą: niska wartość przedmiotu czynu, niewielki stopień pokrzywdzenia ofiary, niewielka korzyść majątkowa, którą chce odnieść sprawca, i niewielkie natężenie rozbójniczych środków, jakimi się posługuje, a także osobiste stosunki łączące sprawcę z pokrzywdzonym (wyrok SA w Krakowie z 20.11.2003 r., II AKa 276/03, KZS 2004/1, poz. 30; wyrok SA w Katowicach z 2.08.2001 r., II AKa 284/01, Prok. i Pr.-wkł. 2002/5, poz. 9). Istotnym jest, że w judykaturze wskazuje się ponadto, że uprzednia karalność, popełnienie czynu w warunkach recydywy czy też inne okoliczności mające wpływ na wymiar kary nie mają znaczenia dla możliwości przyjęcia wypadku mniejszej wagi (wyrok SA w Krakowie z 5.06.2002 r., II AKa 128/02; wyrok SA w Krakowie z 30.11.2001 r., II AKa 260/01, OSA 2002/9, poz. 70; wyrok SA w Lublinie z 8.08.1996 r., II AKa 91/96), natomiast popełnienie występku o charakterze chuligańskim wyklucza możliwość zakwalifikowania danego występku jako wypadku mniejszej wagi (wyrok SA we Wrocławiu z 29.09.2010 r., II AKa 270/10), co w sprawie niniejszej nie miało miejsca.
Jak słusznie wskazuje się w orzecznictwie rozgraniczenie typu podstawowego od wypadku mniejszej wagi oraz dokonanie prawidłowej oceny rozpatrywanego wypadku jest kwestią poprawnej kwalifikacji prawnej czynu, która nie może być związana ani uzależniona od osobowości sprawcy, jego opinii, poprzedniej karalności, zachowania się przed i po popełnieniu przestępstwa, a także nagminności czynów tego rodzaju i innych okoliczności mających wpływ na wymiar kary, jednakże leżących poza czynem. Okoliczności te nie występują w Kodeksie karnym jako znamiona przestępstwa, stąd też nie mogą mieć one znaczenia przy dokonywaniu kwalifikacji prawnej. (II AKa 260/01 – Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie OSA 2002/9/70 – wyrok z dnia 30 listopada 2001 r.).
