Zgodnie z treścią art. 710 k.c. przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu przez oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanie mu w tym celu rzeczy. Pozwany zamieszkiwał na przedmiotowej nieruchomości za zgodą właściciela, nie płacąc jej z tego tytułu czynszu.
Według art. 716 k.c. jeżeli umowa została zawarta na czas nieoznaczony, użyczenie kończy się, gdy biorący uczynił z rzeczy użytek odpowiadający umowie, albo, gdy upłynął czas, w którym mógł ten użytek uczynić. Umowa użyczenia – co wynika z treści art. 710 k.c. – może być zawarta na czas oznaczony lub nieoznaczony. W wypadku, gdy czas trwania umowy został przez strony oznaczony (wprost albo w sposób dorozumiany, a więc przez wskazanie konkretnego okresu, wyszczególnienie daty lub inne określenie czasu, np. przez opis zdarzeń lub zjawisk przyrodniczych) użyczenie kończy się z upływem tego czasu. Jeżeli natomiast czasu trwania umowy nie oznaczono, użyczenie gaśnie z chwilą, gdy biorący uczynił z rzeczy użytek odpowiadający umowie albo, gdy upłynął czas, w którym mógł ten użytek uczynić. W takiej sytuacji użyczający może żądać natychmiastowego zwrotu rzeczy, bez konieczności uprzedniego wypowiadania umowy użyczenia. W każdym innym przypadku umowy użyczenia zawartej na czas nieoznaczony, konieczne jest jej wypowiedzenie.
